Wat doe je met nieuws?

Om chronologisch te werk te gaan: hét huwelijk was een mooi schouwspel, bomvol traditie en Engelse stijl. De obligate vraag waaróm twee miljard mensen ervan genoten hebben, werd door de daarop volgende gebeurtenissen nog maar eens duidelijk gemaakt. Mag er ook af en toe leuk nieuws zijn? Iets dat hoop en vertrouwen in de toekomst voedt en ons even alle oorlogen en opstanden die momenteel woedden en andere ellende doet vergeten? Het was niet op de ‘Nederlandse, moderne manier’ georganiseerd of in beeld gebracht, mopperden journalisten. Geen inzoomen op poriën en wachten op de sensatie. Geen Big Brother in de kerk. Tegenwoordig schijn je als bruid te moéten huilen, anders is de liefde niet groot genoeg… De commentatoren op bijna alle zenders, discussieerden over of de bruid wel voldoende geëmotioneerd was: ‘Ja, ik zie het in haar ogen, ze heeft het moeilijk!!!’

Hertogin Catherine & Prins William / foto: Reuters

Op Koninginnedag werd de spagaat waar wij met z’n allen het Koningshuis in willen duwen nog eens duidelijk. We willen een koningshuis, een sprookje, de traditie, maar de leden van de Koninklijke familie moeten zich vervolgens natuurlijk niet boven ons verheven voelen.., dat is dan ook weer niet de bedoeling. Net als de politici, dienen ze dicht bij het volk te staan. Volgens mij een volkomen misvatting. Als een soort handpoppen mochten de leden van het koninklijk huis een uurtje door Thorn wandelen en daarna een uurtje door Weert, handjes schudden, vrolijk kijken, vooral leuk meedoen met Oud-Hollandsche spelletjes (oh, wat zijn we modern) en met hoge hakken over kinderkopjes lopen..  U hoort, ik ben er geen fan van, mij bekruipt dan plaatsvervangende schaamte. Wel een leuk detail vond ik het sjoelen van een van de neven, volgens mij was het prins Maurits, die de blokjes vanaf de verkeerde kant van de sjoelbak stond te schuiven, iets dat je alleen doet als je nog nooit gesjoeld hebt in je leven.. dat vond ik wel aardig.

Heel veel natuur is er in de afgelopen dagen ‘aan’ gegaan en we hebben er al niet zoveel van.. aangestoken, schijnt. Dat lijkt me van dezelfde imbeciliteit als Donald Trump die gaat verkondigen dat Obama geen president mag zijn, omdat hij vast wel gelogen heeft over zijn geboorteplaats.  Als er iemand ‘nep’ is, is het ‘the Don’ wel.. Gelukkig heeft Obama gevoel voor humor en laat hij het begin van The Lion King (over koningen gesproken..) zien, met daarbij de tekst: dit is mijn geboorte filmpje, ik denk dat Donald  het wel kan waarderen..

En dat was amper nieuws, of het bericht van de dood van Osama Bin Laden kwam er alweer ‘overheen’ en beheerste de vraag of het Amerika niet goed uitkwam dat hij het niet had overleefd (dûh..) de dag. Ik moet eerlijk bekennen, dat ik, toch ook wel nieuwsgierig van aard, het wel even genoeg vond. Ik liet de televisie de televisie en installeerde me op mijn dakterras en keek naar de sterren.

Mijn eigen sterrenbeeld staat momenteel hoog aan de hemel en een gevoel van ruimte en tijd daalde op mij neer. De waan van de dag kon ik gemakkelijk loslaten, het werd heerlijk rustig om me heen. Die sterren zullen in ieder geval nog heel lang stralen… en nieuws…? Nieuws kun je ook gewoon negeren.

Sta niet alleen morgen even stil.

Vandaag, 3 mei, maar dan 25 jaar geleden,

won de Belgische Sandra Kim

op dertienjarige leeftijd

het Eurovisiesongfestival met het liedje: J'aime la vie...

Manon Claus

Meer weten over onze columnist Manon Claus en de workshops van Heerlyckheid Theresia Peridot? Abonneer je hier op de nieuwsbrief!