Muizensoep

Een van de muizen was reeds in verre staat van ontbinding, de ander tot twee keer zijn (of haar?) formaat opgezwollen.. en die laatste dreef boven en zag ik het eerst.. Pas bij (eerst even wat kokhals-reflexen overwinnen) tweede inspectie, kwam nummer twee (niet letterlijk, dus) boven drijven. ‘Gatver’. Dat was het eerste wat ik zei.

Wat doe je met een emmer met muizensoep? Er kwam zo snel geen idee in mij op, dus ik keek nog wat in de emmer. Tot de nok toe gevuld met water, waarom hadden ze er niet uit kunnen komen? Ze hadden in een volle emmer gemakkelijk het randje kunnen bereiken.

Was de sprong van het randje van de emmer tot de grond te afschrikwekkend geweest? Erger dan de verdrinkingsdood?

Hoe waren ze er eigenlijk in terecht geraakt? Het enige dat uitkomt op/in de emmer is een regenpijp… Vandaar ook dat water en áls het regent is die emmer natuurlijk binnen een mum van tijd vol. Verdrinken in een halfvolle emmer kon ik dus als optie afstrepen. Waren ze met z’n tweeën in die regenpijp gedonderd? Wel verrekte toevallig, leek me. Rennen muizen in de lente, met de kolder in de kop, achter elkaar aan, een regenpijp in? Geen flauw idee. De gedachte aan twee, in een (nog lege) emmer gevangen muizen, die de regen aan zien komen, is voldoende voor een mini-horrorfilm. Misschien waren ze niet verdronken, maar door een ander beest gedood en in de emmer gedeponeerd. Dat lijkt vergezocht, maar twee muizen op Skateboards die met een ‘freestyle Wheelie’ een regenpijp afstuiven lijkt me net zo onwaarschijnlijk. Of was er eerst eentje in gedonderd en is die tweede een familielid die te hulp schoot?

Hele familiedrama’s werden een seconde lang geprojecteerd op de binnenkant van mijn oog... ach, je kunt het ook overdrijven.

In de buurt huizen behoorlijk wat dieren die wel een muisje lusten. Uilen, marters, vossen, katten, buizerds… Wellicht had eentje daarvan in de emmer een voorraadje aangelegd, waarna het wassende water kwam en de voorraadkast onbruikbaar werd. Het is maar een theorie. Muizensoep lust kennelijk niemand, dat was evident. Vorige zomer heb ik tot vervelends toe padden uit de regenton moeten bevrijden. Hoe die er in terecht kwamen is mij nog steeds onduidelijk, maar er uit kwamen ze in ieder geval niet zonder mijn hulp. Na enkele totaal uitgeputte padden te hebben ontzet, dorst ik geen dag meer voorbij te laten gaan zonder in die ton te kijken.. Nu moet ik daar dus die emmer aan toevoegen..

Ik besloot de soep in de tuin te gieten, maar de muizen-lijken wilden mee, dus ik pakte een oude tak en hield hen daarmee op hun plek, tegen de wand van de emmer. Met een stuk hout in muizensoep roeren, ik kreeg er wat ‘hekserige’ associaties bij. Wat een stank. Doe dat maal honderdduizend en je weet hoe het een week na een tsunami ruikt. De vliegen hebben de lijken vervolgens binnen een dag opgesoupeerd.

Bon appetit.

 Ook niet zo'n fortuinlijk levenseinde...!

Manon Claus.

Meer weten over onze columnist Manon Claus en de workshops van Heerlyckheid Theresia Peridot? Abonneer je hier op de Nieuwsbrief!