In between

Gelukkig kom ik uit een familie waar kerst niet zoveel belangrijker is dan andere dagen van het jaar. Niks opgedirkt aan een teveelgangenmenu zitten, geen overbodige cadeaus in iemands maag splitsen en geen zaligheid alom. Wel liefde en koesteren. En dat moet iedere dag eigenlijk. En op 1 januari 0 uur stond ik met een hele hoop lieve mensen op de Pieterberg in Maastricht te kijken naar een hele hoop andere mensen die ook niet wisten en weten wat het nieuwe jaar gaat brengen. Uitzicht op onwetendheid....

Inmiddels zijn we al ver in januari, maar op de een of andere manier is het me overkomen. Mijn huiselijke kersttoestanden versieren nog steeds mijn huiskamer en ik kan me er nog niet toe zetten om het allemaal op te ruimen. Het ziet er nog veel te gezellig uit en om nou te zeggen dat de donkere dagen echt voorbij zijn, nee.

Buiten regent het. Het is nog steeds veel te vroeg donker en een kaarsje verhoogt nu eenmaal de gezelligheidsfactor. En als je niet weet wat er komen gaat, kun je maar beter elke dag genieten. En wat maakt het uit of dat met een nepkerstslinger op de kast is.

ik pleit voor elke dag kerst.