Familie

Familie

Familie... je bent er onlosmakelijk mee verbonden of je nu wilt of niet.
Ik ben dol op mijn familie. Niet alleen het nest waar ik zelf uit kom, maar ook wat daar dan weer aanhangt. Mijn vader komt uit een groot gezin met zeven kinderen die op hun beurt ook allemaal drie, of meer kinderen hebben gekregen. Die kinderen hebben ondertussen ook bijna allemaal weer twee of meer kind gekregen, met als gevolg dat ik twee weken geleden met die hele familie, welgeteld 63 mensen (en dat is nog niet iedereen) in een kampeerboerderij in Loon op Zand zat.
Vrienden en bekenden reageren altijd verschrikt als ik zeg dat ik een familieweekend heb. Wij doen dit namelijk elk jaar, een overblijfsel van zo’n dertig jaar geleden toen het allemaal begon ter ere van mijn oma’s verjaardag. Een weekend? Echt een heel weekend?? Sommige mensen vinden een familieDAG al teveel, of eigenlijk is een paar uur visite al een aanslag op hun systeem. De gedachte om sociaal wenselijk gedrag te vertonen met mensen van hetzelfde bloed in eenzelfde ruimte. Ik op mijn beurt ben daarover dan weer hogelijk verbaasd...
Onze weekenden bestaan uit mosselfeesten, buitenactiviteiten als klootschieten, jeu de boulen, waterballonnen gooien, indien het zulk prachtig weer is als dat wij dit keer hadden, een fantastisch tijdverdrijf met hilariteit alom.... en niet te vergeten op de zaterdagavond Bonte Avond. Ik schrijf het met hoofdletters omdat die avonden voor mij heilig zijn. Ik geniet daar altijd enorm van. En aangezien ondergetekende dit weekend de organisatie in handen had met geliefde, broer en zijn geliefde, en we het thema Sound of music hadden gelanceerd, was de voorpret al vroeg begonnen. Echt, als je ooit een thema nodig hebt, deze is geweldig. En het is niet alleen omdat ik de film, door hem vijfentwintig keer bekeken te hebben, van voor naar achter ken, maar omdat het enorme inspiratie geeft. Dat bleek in elk geval bij mijn eigen schuringa-von-trapp-familie. Van het nonnengeroddel tot het fluitje van de kapitein. De onweerscene of het do re mi. Het was weer ouderwets de slappe lach met broekpiesen. En het vervulde me met een trots dat ik zo’n familie heb. De schaamte voorbij. Het liefst met een pruik op, alle mannen als vrouw, kleine neefjes met neptieten en grote stoere neven als Maria. Heerlijk!
Dus zonder een Bert van Leeuwen of Het spijt me-Caroline Tensen te willen zijn, ik gun dit iedereen. Maak het goed met broer, zus, pa of moe. Boek een boerderijtje ergens op het platte land, schiet een kloot pak een pruik of neptiet en geniet!